YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5304
KARAR NO : 2023/3764
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli, 2014/220 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Benzer diğer dava dosyası incelenmeden eksik inceleme sonucu beraat hükmü kurulduğuna, sanığın indirim yapılmadan üst hadden cezalandırılması gerektiğine, sanığın ilk ifade tutanakları incelenmeden beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilşkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.10.10.2013 günü katılan …’nin polise başvurarak 6 ay kadar önce arkadaşı olan sanık … ile buluştuklarını ve evlerine gittikten sonra sanığın zorla kendisine tecavüz ettiğini, kimseye bu olayı anlatmadığını ancak hamile kaldığını anladığını belirterek şikayetçi olduğu, Bakırköy Devlet Hastanesi’nin 11.11.2013 tarihli raporunda; katılanın hamile olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
2.Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesi 25.07.2014 Tarihli raporunda; olayın katılanın ruh sağlığının bozacak mahiyette olduğu, bu psikiyatrik durumun iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olarak gerçekleşebileceği gibi cinsel saldırı olmaksızın başka olay veya olaylara bağlı olarak da gerçekleşebilecek psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceğini belirtmiştir.
3.Sanığın benzer bir olaydan yargılandığı belirtilmiş; Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/192 Esas, 2014/441 Karar sayılı kamu davasında sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesi kapsamında düşürülmesine karar verildiği ve kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.
4.Sanık katılan ile rızası dahilinde cinsel ilişki kurduğunu savunmuştur.
Yukarıda belirtilen tüm bulgular birlikte değerlendirildiğinde; Her ne kadar sanık hakkında on sekiz yaşından büyük katılana yönelik cinsel saldırı suçlamasından kamu davası açılmışsa da, eylemin saldırı şeklinde gerçekleştiğine ilişkin yeterli veri bulunmadığı, iddia edilen olaydan 5-6 aylık bir süre geçtikten sonra kolluğa başvurulması ve bu süre zarfında katılanın hamile olduğunun anlaşılması ve ilişkinin de evlilikle sonuçlanmaması dikkate alındığında; cinsel ilişkideki “zor unsuru” bakımından mahkumiyet hükmü kurmaya elverişli yeterli veri bulunmadığı, bu durumda atılı suçu işlediği sabit olmayan sanığın beraati gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli, 2014/220 Esas, 2015/35 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.