YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7234
KARAR NO : 2023/3446
KARAR TARİHİ : 24.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel saldırı, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/303 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması yerine beraatine dair karar verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemenin kabulü;
Tüm dosya içeriği, sanık savunması, katılanın beyanı, tanık beyanı, adli muayene raporları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve dosya kapsamında toplanan delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucunda; her ne kadar sanığın müştekiye cinsel saldırıda bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı iddiasıyla eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de sanığın atılı suçları işlediğine dair müştekinin soyut iddiası dışında mahkumiyete yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçlardan beraatine karar vermek gerektiği belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/303 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.05.2023 tarihinde karar verildi.