YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1382
KARAR NO : 2023/1979
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekte gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2020/154 Esas, 2020/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında:
a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
Karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/337 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olmak üzere karar verilmiş ve verilen kesin kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ek Karar ile hüküm kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi uyarınca reddine karar vermiş, kararın sanık müdafiine tebliğ edilmiş ve temyiz edilmemesi üzerine Ek Karar kesinleşmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/23021 Esas, 2022/4557 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının tatbiki yönünden hükmün gerekçesinde olay anında mağdureye yönelik gerçekleştirilen cebir içerikli eylemlerinin gösterilerek tartışılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/247 Esas, 2022/303 Karar kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Dosyanın soruşturma evresinde yeterli delil araştırması yapılmadığına, sanığın mağdur ile buluşup sanığın evine kadar gittikleri güzergahta kamera bulunup bulunmadığının araştırılmadığına, mağdurun çekilen çıplak fotoğrafında rızasının olduğuna, sadece sanığın aleyhine delillerin toplandığına, mağdurun beyanlarında çelişki olduğuna, suçun cebir, şiddet ve tehdit ile işlenmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun iç ve dış beden muayene raporuna göre zor ve yaralamanın olmadığına, sanığın 103 üncü madddenin ikinci fıkrasına göre cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, doktor raporlarının sanık lehine olduğuna, şüpheden sanığın yararlanacağına, dosya kapsamında sanığın ikrarı niteliğinde beyanının bulunmadığına, mahkeme aksi kanaatte ise sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi gerektiğine, sanığın mağdurun yaşı hususunda hataya düştüğüne, sanığın beraatine karar verilmesi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın mağduru 1,5-2 yıldır tanığı ve bildiği kadar mahalledeki ilkokula gittiği ve yeğenlerinin arkadaşı olduğu, olay tarihinden bir gün önce kendisine ait olan s.**.d.sx kullanıcı isimli instagram hesabı üzerinden mağdurun kullanımında bulunan “… ****” İsimli instagram hesabına “seni görürsem sinkaf edecem, evet evet ille sinkaf edecem seni,.. tamam yarın görürüm seni, seni görürsem göstereceğim” şeklinde mesajlar gönderdiği, olay günü de mağdur kütüphaneye gitmek üzere sözleştiği arkadaşı …’i beklerken … ile akrabalığı bulunan sanığın “… seni bekliyor” diyerek mağduru kendi evine doğru götürdüğü, burada sanığın iki elini büküp arkasına koyarak tokat attığı ve eve götürüp içinde yatak olan odaya soktuğu, “sen geçen sene benim kız kardeşim hakkında dedikodu çıkarmışsın” deyip mağdurun üzerindeki pantolonu çıkartırken yine tokat attığı, mağdurun yere düşmesi üzerine göğsüne vurduğu, alt tarafı çıplak fotoğrafını çektiği, kendisinin sanığın daha sonra kendi pantolonunu çıkartarak mağduru sırt üstü yere yatırarak cinsel organını mağdurun anal bölgesine soktuğu, acı hissettiğini, cinsel bölgesinde ıslaklık hissettiğini, sanığın telefonunun çalması üzerine mağdurun bir fırsatını bulup olay yerinden kaçtığı, sanığın olayın sıcağı sıcağına alınan müdafiili emniyet ve savcılık ifadesinde “mağdurun arkasına geçtim ve cinsel organımı poposuna soktum, poposuna soktuktan sonra bacaklarına boşaldım” şeklinde olayı ikrar ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın emniyet ve savcılıkta müdafii huzurunda ikrar içeren ve mağduru 1,5-2 senedir tanıdığı ve ilk okula gittiğini bildiğine dair savunması, DNA raporu, mesaj kayıtları, fotoğraflar, teşhis tutanağı, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 05.10.2020 tarihli mağdurun olay tarihinde on üç yaşını bitirmiş olup on dört yaşının içerisinde olduğuna, on dört yaşını bitirmediğine dair raporu ve tüm dosya içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, sanığın mağdurun ilkokula gittiğini bildiğine ve mağdurun 1,5-2 yıldır aynı mahallede yaşayıp birbirlerini uzun süredir tanıyor oldukları anlaşılmakla sanık ve müdafiiin hata savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın mağdurun gerçek yaşını bildiği anlaşıldığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/247 Esas, 2022/303 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.