YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13704
KARAR NO : 2023/3121
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/578 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekili Temyiz İsteminde
Özetle; yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın yerinde olmadığını, sanığın cinsel tacizde bulunduğunun delillerle ispatlandığını, delillerin yanlış değerlendirildiğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince; ”Sanık, müşteki ve tanık beyanları ve dosyadaki tüm bilgi ve belgeler bir bütün olarak incelendiğinde, Katılan … ****’nın olay günü saat 19:30 sularında evinin yanındaki marketten yaya olarak evine dönerken sokak üzerinde bir erkek şahsın katılan …’ya göz kırptığı, eliyle gel işareti yaptığı, peşine takıldığı, katılan …’nın ‘abi’ diye bağırması üzerine olay yerine gelen abisi katılan sanık … ile birlikte bu erkek şahsı arama amaçlı yakınlardaki … Parkı içerisinde çevreye bakındıkları sırada katılan …’nın katılan sanığı gösterdiği, sanık …’ın katılan sanık …’nın yanına giderek kemeri ile katılan sanık …’yı dövdüğü anlaşılmıştır.
Her ne kadar katılan sanık … hakkında cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, sanığın tüm aşamalarda suçlamaları reddettiği, olayın olduğu yer ve saat sanık … vekilinin dosyaya sunduğu katılanın daha önce başka şahıslarla ilgili aynı mahiyetteki şikayetleri üzerine yapılan soruşturma evraklarının içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanık …’nın iddia edilen eylemi gerçekleştirdiğine dair şüpheden uzak herhangi bir delil elde edilememesi, katılanın daha önce de maruz kaldığını iddia ettiği eylemler nedeniyle psikolojisinin bozuk olup, sanığın kendisine günlük hayatta sormuş olduğu soruyu bu şekilde yorumlayıp rahatsız olup bağırma ihtimali de dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğinin iddia dışında ispat edilememesi nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiş” şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/578 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.