YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18936
KARAR NO : 2023/3082
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/864 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz ve hayasızca hareketlerde bulunma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince mahkûmiyeti talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve 2015/551 Esas, 2015/667 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı teşhir suretiyle cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi gereğince 5400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlere ilişkindir.
B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi
Olayın mağdure üzerindeki etkisi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Mahkemece, sanığın, suç tarihinde saat 12.00 sularında katılan mağdureye idaresinde bulunan 35 *** plakalı araç ile yaklaşarak “Senin gibi birisini arıyorum, senin gibi güzel bir kız var mı, parası neyse veririz” ve benzeri sözlerle tacizde bulunduğu, devamında çıplak olan alt bedeninde cinsel organını mağdureye gösterdiği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2. Sanığın 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi delaleti ile üzerine atılı çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği kanaatine varıldığı görülmüştür.
3. Sanığın hazırlıkta, kollukta, savcılıkta ve sorgu hakimliğinde alınan savunmalarında suçunu ikrar etmesine rağmen kovuşturma aşamasında atılı suçu işlemediği yönündeki ısrarlı inkarına, cezadan kurtulmaya yönelik olması sebebiyle itibar edilmemiştir.
4. Sanığın atılı çocuğa karşı cinsel taciz suçundan, olayın özelliğine, failin güttüğü amaç ve saiki ile suçun işlendiği zaman ve yere göre takdiren asgari hadden cezalandırılması yoluna gidilmiştir.
5. Sanığın, sabıkasında hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunduğundan tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, lehe hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının
uygulanıp uygulanmamasına dair değerlendirme ve gerekçenin kanuni, yeterli ve dosya kapsamında uygun olduğu anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve 2015/551 Esas, 2015/667 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.