Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/11520 E. 2023/5730 K. 20.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11520
KARAR NO : 2023/5730
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/176 E., 2021/368 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
SUÇ TARİHLERİ : 17.09.2019 – 26.10.2019 – 20.01.2020
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2020/176 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 2022/8450 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96856 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96856 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının anılan Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Sanık hakkında, 17.09.2019 ve 26.10.2019 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli ve 2019/45871 Soruşturma, 2020/3863 Esas, 2020/3443 sayılı iddianamesi ile Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesine 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılmış, yine 20.01.2020 tarihli aynı nev’iden suçu nedeniyle yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2020 tarihli ve 2020/3488 Soruşturma, 2020/5560 Esas, 2020/4972 sayılı iddianamesi ile Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açılmış, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.07.2020 tarihli ve 2020/298 Esas, 2020/210 Karar sayılı birleştirme kararı ile davanın Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/176 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
B. Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2020/176 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. 5237 sayılı Kanun’un “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır.” şeklindeki 51 inci maddesinin birinci fıkrasının emredici hükmü karşısında, sanık hakkında belirlenen 1 yıl 13 ay hapis cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, cezanın ertelenmesine karar verilmesi kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2020/176 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Bozma nedeni, mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne ilişkin olduğundan 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.06.2023 tarihinde karar verildi.