YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3965
KARAR NO : 2023/3455
KARAR TARİHİ : 24.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 Tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/298 Karar Sayılı Kararı ile Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın akli yönden kusurlu olduğuna, cinsel amaçla bir suç işlemediğine, çocukken geçirdiği menenjit rahatsızlığından ötürü belli oranda kusurlu olduğuna, söz konusu suçun cebirle işlenmediğine, sanığın güç uygulayacak yeterliliğe sahip olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün de yanlış olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, yargılama boyunca sakin ve … olan sanığın samimi beyanları göz ardı edilerek takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece; “Sanığın savunması, mağdur ve katılanların iddiaları, tanık beyanları, doktor raporları birlikte değerlendirildiğinde sanığın … köyüne yakın bir mesafeden tarlada büyük baş hayvanları otlattığı sırada mağdur … *** ve mağdurun kardeşi olan … *** yaya olarak yakınından geçtikleri sırada sanığın nereye gittiklerini sorduğu, mağdur …’in tarlaya gittiklerini beyan ettiği, bu sırada sanığın mağdurun arkasından sarılıp mağduru yere yatırarak elleri ile göğsünü, bacaklarını ve vücudunun çeşitli yerlerini ellediği, mağdurun kardeşi …’in bu olayı görmesi üzerine yardım çağırmak üzere olay yerinden uzaklaştığı, mağdurun bir ara sanığın elinden kurtularak bağırdığı, tanık …’in mağdur …’in bağırma sesini duyduğu, sanığın hayvan getirdiğini gördüğü için … ne yapıyorsun diye bağırdığı, tanık …’in olay yerine geldiğinde mağdurun yerden ağlayarak kalktığını gördüğü, sanığın C.Savcılığındaki ilk ifadesinde mağduru öpmek istediğini bu sırada mağdurun yere düştüğünü, bağırmaya başladığını, susması için ağzını kapattığını, yanaklarından öpmeye ve göğüslerini ellemeye başladığını ifade ederek üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, mağdurun iddialarının tanık beyanları ile doğrulandığı, sanık her ne kadar menenjit hastalığı geçirdiğini ve hiç bir şeyden anlamadığını ifade etmiş ise de Bakırköy Prof. Dr. Mazhar … Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 10/09/2014 tarih 6605 sayılı sağlık kurulu raporunda sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğunun bildirildiği…” şeklindeki kabul ve gerekçeyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2. Mahkemece; “…Dosya kapsamı, olayın oluşu, sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri hususları bir arada göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı her iki suç açısından sanık hakkında TCK.nın 62/1 maddesi takdiren uygulanmamıştır…” şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sağlık kurulu raporuna göre sanığın atılı suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olarak tespit edildiği, darp cebir raporu ile tespit edilen yaralanmaların sanığın istismar eylemi sırasında mağdurenin direncini kırmak için cebir kullandığını gösterdiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulanmadığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, somut olayda istismar eylemi öncesi veya sonrasında mağdurenin hürriyetinden yoksun bırakılmadığı nazara alınarak Mahkemece sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/298 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/298 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.05.2023 tarihinde karar verildi.