YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7030
KARAR NO : 2023/3045
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/357 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle
Sanık hakkında kurulan hükmün eksik inceleme sonucu verildiğine ve usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılanla müvekkili olan sanık arasından uzun bir süredir devam etmekte olan huzursuzluk olduğuna, müvekkilinin olay günü katılan eşiyle sabah saatlerinde tartışma yaşadıklarını kabul ettiğine, tartışmanın ardından müvekkilinin evden ayrılarak işine gittiğine ve birkaç saat sonra işyerine gelen polis memurlarından eşinin kendisi aleyhine şikayetçi olduğunu öğrendiğine, hem müvekkili hem de katılanın ifadesiyle sabit olduğu üzere taraflar arasında devam etmekte olan boşanma davası olduğuna, dosya içinde isnat edilen suçun işlendiğine dair katılanın ifadesi dışında isnat olunan suçun işlendiğini gösterir kuvvetli bir delil bulunmadığına, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulmasına, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın eşi olan katılana cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, katılanın olumsuz karşılık vermesi üzerine sanığın elinde bıçak olduğu halde “Senin kasıklarını deşerim, soyun” demek suretiyle tehdit ettiği, devamında kollarından tutmak ve başını bastırmak suretiyle cebir uygulayarak organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu kabul edilen olayda sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.
2. Olay günü sanıkla katılan arasında kavga olayının olduğuna dair ihbar yapılmış olması ve bu ihbar üzerine görevli polislerin tarafların ikamet ettikleri yere gitmesiyle olayın intikal etmesi, katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları, sanığın kaçamaklı savunması, katılanın vajinasından alınan yıkama sıvısından elde edilmiş sperm hücresinin sanığa ait olduğuna dair rapor, katılanın sol üst kol iç yüzünde tırnak izi uyumlu çizgiden 6 cm uzunluğunda epidermal sıyrık saptandığına dair rapor, sanığın olay gününün gecesi ya da bir gün öncesinde katılan eşiyle cinsel ilişkiye girdikleri, dolayısıyla vajina sıvısından elde edilen sperm hücresinin bu nedenle elde edilmiş olabileceği yönündeki savunmasının bu yöndeki rapordan sonra dile getirilmiş olması hususları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/357 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2023 tarihinde karar verildi.