YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5449
KARAR NO : 2023/3543
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/102 E., 2015/84 K.
SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ve Vekilinin Temyiz İstekleri
Özetle; Mahkemenin gerekçesinin doğru olmadığına, sanığın eylemlerinin sübut bulduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
”… Sanığın eylemine ilişkin yapılan değerlendirmede, sanık ile katılanın internet üzerinden oyun oynarken tanıştıkları, sanığın dosyaya konulan 16/07/2014 tarihli CD çözüm tutanağı, Mart 2015 tarihli bilirkişi raporu, 16/01/2014 tarihli Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin sağlık kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu 6.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 19 Aralık 2014 tarihli raporu göz önüne alındığında katılanın hangi tarihte darba maruz kaldığının bilinmediği ve gebe kaldığını gösteren bulgular olmadığı bildirildiğinden sanığın müsnet suçları işlediğine dair kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir.”
Şeklindedir.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, katılan hakkında düzenlenen adli raporlar ve tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararında katılan ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ve vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.