Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/15567 E. 2023/2895 K. 09.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15567
KARAR NO : 2023/2895
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/314 E., 2015/59 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/314 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Herhangi bir akıl rahatsızlığı bulunmayan mağdurenin cinsel istismara ilişkin iddiaları için iftira atmasını gerektiren bir durum olmadığı, durumu daha önce ağabeyine ve annesine anlattığına ilişkin somut olguları da içeren soruşturma beyanının samimi olduğu, sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdurenin öz babası olduğu, sekiz yaşlarındayken yatak odasında oynamakta olan mağdurenin yanına gelerek alt ve üst pijamalarını çıkarttığı, mağdurenin iç çamaşırlarının üzerinden cinsel bölgesine dokunduğu, elini bir süre mağdurenin cinsel bölgesinde tuttuğu, mağdurenin engel olmaya çalıştığı, annesi ile babasının boşanmasından korktuğu için annesine herhangi bir şey anlatmadığı, sanığın aynı davranışlarını sürekli tekrarlamaya başladığı, yatak odasında ve banyonun önündeki koridorda mağdureye dokunduğu, zaman zaman mağdurenin cinsel bölgesinden ve göğüslerinden öptüğü, mağdure giyinikken poposuna sürtündüğü, bu suretle üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan olayda;

2. Sanıkla birlikte yaşayan ve tanık olarak dinlenen aile fertlerinin olayla ilgili bilgisi olmadığı, mağdurenin sonradan değişen beyanında babası bir yerlere götürmediğinden kızgın olduğu için şikayetçi olduğu ve pişman olduğunu belirttiği, mağdurenin istikrarlı olmayan ifadesi ve tanık beyanları nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin şüpheden uzak somut delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemece beraatine karar verilmiştir.

3. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdure beyanı, tanık anlatımları, adli raporlar ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanakları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/314 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.