YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4090
KARAR NO : 2023/2098
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/179 E., 2015/7 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği görüşüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/179 Esas, 2015/7 Karar ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.01.2018 tarihli ve 14-2015/69000 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği
Herhangi bir temyiz sebebi ileri sürmeksizin hükümleri temyiz ettiği görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık …’in yanında bir erkek şahısla mağdurenin ikamet ettiği Edirne Barutluk Mahallesi ** * sayılı adresindeki evin kapısını çaldıkları, sanığın kapıdan satış yöntemiyle mağdureye tencere sattığı ve tencere takımını kapının önüne bırakarak yanındaki kişiyle birlikte ayrıldıkları, mağdurenin tencere takımını kapının önünden alıp evin kapısını kapatırken sanığın geldiği ve kapıyı iterek mağdurenin kapıyı kapatmasını engelleyip zorla evin içerisine girdiği, sanığın mağdurenin iki elini arkasına bükerek sırtını duvara yasladığı, bir eliyle boğazını sıkarken diğer eliyle de bluzunun yakasından elini sokup göğüslerine dokunduğunu, sanığın mağdureye “Bu kadar gezdim senin gibi güzelini göremedim benim ol karım ol” dediği, mağdurenin sanığa karşı koyarak iteklediği, sanığın cebinden kağıt çıkartıp mağdureye doğru atarak “Al bu numaram ismim de yazıyor Pazar günü gelicem kocan evde olmasın” dediği ve evden ayrıldığı şeklindeki anlatımla sanık hakkında kamu davası açılmış olduğu görülmüştür.
IV. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Temyiz İncelemesinde
Mahkemenin elektronik e-imzalı gerekçeli karar ile dosya içerisinde yer alan ıslak imzalı kararın çeliştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 38/A maddesinin beşinci fıkrası uyarınca “Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir.” düzenlemesi uyarınca e-imzalı gerekçeli karar geçerli kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141’inci maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 230’uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edildiğinden katılan mağdure vekilinin temyiz istemi bu yönüyle yerinde olduğu görülmüştür.
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden Temyiz İncelemesinde
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104’üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.10.2014 tarihli sanığın mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
C. Tebliğname Yönünden
Bozma sebeplerine uygun olarak Tebliğnamede çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından onama isteyen görüşe istirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/179 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321’inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/179 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde karar verildi.