YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12366
KARAR NO : 2013/4571
KARAR TARİHİ : 27.02.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 18.30 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, sanığın sevk ve idaresindeki motosikleti ile orta refüjle bölünmüş tek yönlü yolda bilerek ve yolu kısaltmak amacıyla ters istikamette seyrini sürdürdüğü sırada, olay mahalline geldiğinde yolun sağından yola giren ve karşıya geçmek isteyen müştekiye çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mahkeme tarafından sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemekle;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, daha önce sabıkası bulunmayan ve mağdurun tedavi masraflarını karşılayan sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda mağdurun basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme gereğince; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken “CMK’nın 231. maddesinde öngörülen şartlar oluşmadığı, müdahilin şikayetçi olduğu, iade veya tazmin suretiyle mağdurun zararlarının giderilmediği sonuç ve kanaatine ulaşıldığından ” şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.