YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12442
KARAR NO : 2013/3814
KARAR TARİHİ : 20.02.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 50/4, maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli olması halinde de, bu cezanın, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebileceği, yine TCK’nın 51. maddesinde, işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezasının ertelenebileceği belirtilmiş olmasına karşılık, sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilmeyen ve meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olan sanık hakkında, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sanığın suçu işleyiş biçimi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sırasında pişmanlık duymaması, sanığın sürücü belgesinin olmaması ve suçun işlenişindeki özelliklere göre, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlarının uygulanmasına yer olmadığına, sanığın suçu işleyiş biçimi, kişiliği, suç sebep ve saikleri, kastının yoğunluğu, sanığın sürücü belgesinin olmaması, hapis cezasının üzerinde etkili ve caydırıcı olacağı ve suç işleme hususundaki eğilimi gibi hususlar nazara alınarak takdiren hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde yer alan erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, karar verilmesi;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.