YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7974
KARAR NO : 2013/2051
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62/1, 51/1-3-7.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,
1.İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın idaresindeki araçla kavşağa girerken sağından gelen katılanların içinde bulunduğu araca yol vermeyerek önünü kapaması sonucu gerçekleşen iki kişinin basit tıbbi müdahale ile düzelebilecek şekilde yaralandıkları olayda asli kusurlu olması ile birlikte meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş şekli, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2. Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan ve 24.04.1935 doğumlu olup suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 89. maddesi uyarınca tayin edilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu, TCK’nın 50. ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olması ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmamakla birlikte, mecburi olan hükümlerin, taktiri hükümlerden önce uygulanacağı, Kanunun 50/3. fıkrasındaki düzenleme uyarınca öncelikle 50/1. maddesinin uygulanmasının gerektiği nazara alınmaksızın hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.