Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/3349 E. 2023/13854 K. 30.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3349
KARAR NO : 2023/13854
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/500 E., 2019/1176 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 2014/41138 soruşturma numaralı ve 28.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca; 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/695 Esas, 2015/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü,53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/695 Esas, 2015/242 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/7832 Esas, 2018/4112 Karar sayılı kararı ile;
“02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106/1 inci maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı Kanun’un 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7 inci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2018/500 Esas, 2019/1176 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak hakkında; tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Kararın usul ve yasaya aykırılığına,
2. Haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine,
3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırılığına,
4. Vesaire,
İlişkindir.

III.GEREKÇE
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın savunmasında katılan …’in kendisine borcu olduğunu, borcunu ödemeden kaçtığını, alacağını istemek amacıyla mesaj çektiğini, evine gittiğinde eşine ve oğluna alacağını sorduğunu beyan etmesi, dosyada mevcut ses kaydına ilişkin bilirkişi raporu ile katılanların beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kül halinde yağmaya teşebbüs veya alacağın tahsili amacıyla tehdit suçlarını oluşturup oluşturmadığı hususunda davaya bakma, delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2018/500 Esas, 2019/1176 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.