Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/14468 E. 2013/5100 K. 04.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14468
KARAR NO : 2013/5100
KARAR TARİHİ : 04.03.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 01.03.2010 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 06.07.2010 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Doktor raporuna göre alkollü olduğu saptanan ancak durumunun ağırlığı nedeniyle alkol derecesi belirlenemeyen sanığın kendi beyanına göre 107 promil alkollü olduğu tespit edilen ölenden daha fazla alkollü olduğunu belirtmesi yine hızı nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolda karşı yönün kullandığı yol kısmına geçerek karşıdan gelen araçla çarpışması ile meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporunun dosya kapsamı ile uyumlu olmadığına, aracın kimin kullandığı hususunda bilirkişiden görüş alınamayacağına, bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmediğine, hastanede tedavi sırasında alındığı belirtilen beyanın usulüne uygun alındığının kabul edilemeyeceğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Kendilerini aynı vekille temsil eden bir grup katılan lehine tek vekalet ücreti tayini gerektiği gözetilmeden her bir katılana ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının vekalet ücreti ile ilgili 7. paragrafından “ayrı ayrı” ibaresinin çıkartılması diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.