YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22129
KARAR NO : 2023/8044
KARAR TARİHİ : 25.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/557 E., 2015/826 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Sanığın 21.12.2014 tarihli eylemi nedeni ile Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiştir. Karar 04.02.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.
B. Sanığın 09.09.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
C. Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/557 Esas, 2015/826 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; Anayasa Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin (b) bendinin iptaline karar verilmiş olmasına rağmen mahkemece bu konuda hak yoksunluklarına karar verilmesine ilişkindir.
Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve delillerin takdirinde eksik tahkikat yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’nun olay tarihinde ……,plakalı aracın içerisinde …, …., …..,…., … … ile birlikte bira içtikleri sırada polislerin geldiği, polislerin olay yerinde uyuşturucu madde buldukları, sanığın cüzdanında ise çarşaf diye tabir edilen kağıtları buldukları, sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının tespitine yönelik vücudundan usulüne uygun olarak alınan kan ve idrar üzerinde Trabzon Adli Tıp Kurumunda yapılan analizde sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, olay yerinde bulunan maddenin de sanığa ait olabileceğinin değerlendirildiği, başlatılan soruşturma kapsamında; sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine yönelik karar verildiği, sanığa bu kararın 04.02.2015 tarihinde tebliği edildiği, sanığın kararın tebliğinden sonra 09.09.2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığının, dosya arasında
mevcut 16.10.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edilmesi üzerine sanık, hakkında verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına uymadığı anlaşılarak açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını ihlal ettiğine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,
Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/557 Esas, 2015/826 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün; 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına”, ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.