YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/10070
KARAR NO : 2013/760
KARAR TARİHİ : 11.01.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 50/4maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçun taksirle öldürme olduğunun anlaşıldığı ve mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde gerekçeli karar başlığında suçun ”taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla, kazadan iki saat sonra yapılan ölçümde 254 promil alkollü şekilde kuru, düz, eğimsiz otoyolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde orta bariyerlere çarpması sonucu aracında yolcu olarak bulunan …’in ölümüne neden olduğu gözönüne alınarak sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü gerekirken, mahkemece bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması ve sanık hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a,50/4 ve 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TLden adli para cezasına çevrilmesi sırasında senenin 365 gün yerine 360 gün kabulü sonucu sonuç cezanın 24.300 TL olarak belirlenmesi gerektiği halde hatalı olarak 24.000 TL olarak hesaplanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/6. maddesinin uygulanmamasına, alt sınırdan uzaklaşılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa verilen adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda,aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının başındaki ” 5237 SY nın 50/1a-50/4” ibaresinden sonra gelmek üzere ” ve 52/2. ” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.