Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2010/22682 E. 2011/4197 K. 17.03.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/22682
KARAR NO : 2011/4197
KARAR TARİHİ : 17.03.2011

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; davacının, davalı şirkete ait işyerinde 1994 yılından beri kiracı olduğu, davacının işi gereği müşterilerine 24 saat kesintisiz hizmet vermek zorunda olduğunu, ancak davalının keyfi uygulama ile hafta içi her akşam saat 20.00’de binanın dış kapısının kilitlemesi ve cumartesi günü saat 16.00’dan sonra pazar günü ise tamamen binanın kapalı tutulmasına başlandığını belirterek, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 23.maddesinde mevcut hüküm uyarınca bu uygulamaya son verilmesini ve anahtarların şirket yetkilisine teslimini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında, sözleşme hüküm uyarınca ve güvenlik sağlamak için bu şekilde uygulama yapıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, kira sözleşmesinin içeriği ve alınan bilirkişi raporuna göre, işhanının güvenliğinin bir bütün olarak sağlanması gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayda davacı, taraflar arasındaki kira sözleşmesine dayanarak, kiracı olarak bulunan taşınmazın yer aldığı işhanına giriş çıkış saatlerinin davalı tarafça sınırlandırılması uygulamasının kaldırılmasına yöneliktir.
Bu durumda mahkemece kira sözleşmesindeki yıllık kira miktarı itibariyle davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması … görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.