YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7601
KARAR NO : 2013/3723
KARAR TARİHİ : 20.02.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 85/1, 62, 50. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık …’ın 03.02.2009 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, ölenin mirasçıları olan mağdurlarla 95.000 TL karşılığında maddi ve manevi zararlarının giderilmesi konusunda anlaştığını ve hatta 20.000 TL ödeme yaptığını beyan edip buna ilişkin 23.06.2008 tarihli ölenin eşinin imzalamış olduğu ibranameyi de dosyaya ibraz etmesi de göz önüne alınarak mağdurların tekrar çağrılarak söz konusu ödemenin yapılıp yapılmadığı, maddi zararlarının karşılanıp karşılanmadığının sorulması, zarar giderilmiş ise sonucuna göre, giderilmemiş ise zarar miktarının mağdurlardan sorularak veya mahkemenin yapacağı basit bir araştırma ile belirlenecek miktarı ödemesi için sanıklara imkan tanınmasından sonra hüküm kurulması yerine, TCK’nın 52/2 maddesi gereğince mahkemece sanıkların belirlenen şahsi halleriyle dosyaya yansıyan ekonomik durumları da göz önüne alındığında, haklarındaki hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesinde, emsal dosyalar, ödeme güçleri, hak ve nesafet kuralları da değerlendirildiğinde asgari haddin çok üzerinden adli para cezasına çevrilerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve olay nedeniyle mağdurların zararlarının giderildiği tam olarak tespit edilmeden sanıklardan … hakkında yazılı şekilde 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanıklar hakkında hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği belirtilmekle birlikte yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.