Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/12263 E. 2013/3861 K. 20.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12263
KARAR NO : 2013/3861
KARAR TARİHİ : 20.02.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’ nın 89/4, 62/1, 51, 53/1-3. maddelerigereğincemahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :
Olay günü gece yarısı saat 00:25 sıralarında, meskun mahal dışı, 7 m genişliğinde, iki yönlü ve virajlı, görüşü far ışığı altında açık, yağmur nedeniyle zemini ıslak yolda yönetimindeki otomobil ile mahal, yol ve hava şartlarına uygun olmayan hızla seyretmekte olan sanığın, olay yeri olan viraja geldiğinde karşı şeride geçerek, karşı yönden gelmekte olan katılan sürücünün yönetimindeki otomobiline tam kusurlu şekilde çarpması sonucu, diğer araçta bulunan 5 kişinin ikisinde 2. ve 3. derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmalarına sebep olması ve kullandığı aracı olay yerinde kontak anahtarını da üzerinde bırakarak terk edip kaçması şeklinde gerçekleşen olay sonrası, yaralanan müşteki ve katılanların durumlarını kontrol etmeden olay mahallini terk ederek kaçan, tüm aşamalarda ısrarlı bir şekilde inkara dayalı savunmalarını sürdüren ve müşteki ve katılanların zararlarını hiçbir şekilde giderme girişiminde bulunmayan, dolayısıyla yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı bulunmayan sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilmiş olması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin bozma sebebi dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin olaya sebebiyet veren aracı sanığın kullanmadığına ilişkin ve sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin taksirli suçlarda uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından 7. ve 8. bentlerin çıkartılarak diğer bentlerin sıra numaralarının buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.