Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/2850 E. 2023/13612 K. 23.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2850
KARAR NO : 2023/13612
KARAR TARİHİ : 23.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/558 E., 2016/107 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 Tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/107 Karar Sayılı Kararı ile;
A. Sanık … hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,
B. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

C. Sanıklar … ve … hakkında hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Sanık … … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Hakaret suçu yönünden, sanık … hakkında mahkumiyet, sanık … … hakkında ise beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Katılan Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Sanık …’in üzerine atılı suçları işlediğine dair delil olmadığına,
2. Tanıkların olay yerinde bulunmadığına,
3. Sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hatalı olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılan sanık …’nın olay tarihinde evli olduğu ancak aralarında geçimsizlik bulunan katılan sanık … …’nın kaldığı eve giderek, ortak çocuklarını alıp evden ayrılmak istediği, katılan sanık … …’nın kendisine karşı çıkması üzerine aralarında tartışma çıktığı, katılan sanık …’nın “Hepinizin Allah’ını sinkaf ederim, hepinizin kellesini alırım” demek suretiyle tehdit ve hakaret suçlarını işlediği, ayrıca katılan sanık … …’yı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde kasten yaraladığı, katılan sanık … …’nın ise “Evi terk et, s.ktir git” demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan sanıkların savunmaları, tanık beyanları, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından, katılan sanıkların karşılıklı hakaret suçunu işledikleri kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanık …’nın ayrıca kasten yaralama ve tehdit suçlarını işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık … Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR
A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararında katılan sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık … Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararına yönelik sanık … müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.