YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7145
KARAR NO : 2013/2720
KARAR TARİHİ : 12.02.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 05.07.2008 yerine sehven 06.07.2008 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası; suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık; CMK’nın 191/3. maddesine aykırı olarak, şikayetçilerin beyanları alındıktan sonra, sanığın sorgu ve savunmasının alınması, telafisi sonuca etkili görülmeyen hata olarak kabul edildiğinden; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi; ayrıca, sanığa 2 yıl temel hapis cezası tayin edildikten sonra, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirimle, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken, sonuç hapis cezasının 20 ay olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; TCK’nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, sanığın mesleğinin şoförlük olmasının TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, “Sanığın mesleğinin şoförlük olmasından” bahisle, sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmamasına karar verilmiş ise de, ayrıca takdirin de bu yönde olduğu belirtildiğinden, yapılan uygulamanın sonucu itibariyle Kanuna uygun olduğu kabul edilerek, bu husus bozma nedeni olarak görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2- TCK’nın 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında, mahkum olunan ceza süresinden az denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. bendinin başına, “5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince,” ibaresinin ilave edilmesi, aynı bentte yer alan “1 YIL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, “1 YIL 8 AY” ibaresinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.