YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/27612
KARAR NO : 2013/2764
KARAR TARİHİ : 12.02.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : 1.097,13 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hüküm fıkrasında maddi tazminata ilişkin (1-a) bendinde “Davacı …’un,maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 1.097.13 TL tazminatın tutuklamanın sona erdiği 04/02/2002 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte fazlaya ilişkin taleplerin REDDİNE” denilerek anlam bütünlüğünü bozacak şekilde çelişkiye düşülmesi,
2- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini,
3- Yasal faizin tutuklama tarihinden itibaren istenmesine karşılık kabul edilen tazminat miktarları için tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.