Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/9510 E. 2013/3058 K. 14.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9510
KARAR NO : 2013/3058
KARAR TARİHİ : 14.02.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi ( Kartal 2. Asliye Ceza Mahkemesi)
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : Her iki sanık için Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklardan …’nın beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;
Söz konusu işyerinin ruhsatı Sanık …’ya ait olmasına karşın işyeri olan cafenin fiilen diğer sanık … tarafından işletildiği anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2-Sanıklardan …’nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın fiilen işlettiği işyerinde çalışan işçi …’in geceleri işyerinde kaldığı, olay gecesi ocaktan sızan gazla CO (karbonmonoksit) zehirlenmesi sonucu ölmesi olayında iş sağlığı ve güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen ve sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin 30.09.2008 tarihli rapor da belirtildiği üzere geceleri kalmaya müsait olmayan bir yerde işçinin kalmasına izin veren, SPG kullanımı ile ilgili gerekli güvenlik önlemlerine uymayan, çay ocağına uygun bir havalandırma düzeneği kurmayan, SPG kaçaklarına karşı SPG algılayıcısını bulundurmayan sanığın olayda kusurlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. Maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.