YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/7685
KARAR NO : 2023/9161
KARAR TARİHİ : 04.10.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2672 E., 2023/1007 K.
KARAR : Esastan red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 21. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/366 E., 2022/100 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 30.11.2015-01.08.2016 tarihleri arasında aylık 9.000,00 TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiştir.
II.CEVAP
Feri’ müdahil vekili; Kurum kayıtlarının esas olduğunu, aksinin yazılı delil ve resmi belgelerle ispatlanması gerektiğini, ücret yönünden ise yazılı delil ile ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı işveren vekili; davacının 01.12.2015-01.08.2016 tarihleri arasında çalıştığını, primlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının iddialarının soyut olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesi
yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalışmış olduğu, 2015/12 ile 2016/08 dönemleri arasında davacının talep ettiği ücretin HMK 200 maddeleri uyarınca senetle ispat olunması gerektiği, 31.05.2016 ve 28.06.2016 tarihli makbuzlarda davacıya 5.000,00 TL ödeme yapıldığı, davacının aynı zamanda 4.000,00 TL üzerinden banka vasıtası ile maaşının ödendiği anlaşılmakla sunulan makbuz yazılı delil başlangıcı kabul edilmek suretiyle ve dinlenen tanıkların da bir kısım maaşının elden ödendiğini yönelik beyanları dikkate alındığında davacının Mayıs 2016 itibari ile ücretinin 9.000,00 TL olduğu, bu miktarın brüt halinin 2016 yılındaki SGK tavanı olan 10.705,50 TL / 30=356,83 TL olduğu gözetilerek yine aynı şekilde Haziran ayınının sonundaki 5.000,00 TL ödeme ve davacı işçinin ücretinin yazılı rızası olmaksızın düşürülemeyeceği, buna göre de devam eden aylarda da davacının tavan üzerinden çalıştığı değerlendirilerek prime esas kazancın tespitine yönelik talebinin Mayıs 2016 itibari ile kabulüne, bu tarih öncesi talebinin ise reddine karar vermek gerekmekle;
Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,
Davacının davalı şirketlere ait işyerinde 01.05.2016-30.06.2016 tarihleri arasında günlük brüt 356,83 TL ücret ile çalıştığının tespitine,
Fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer’i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.
B.İstinaf Sebepleri:
1.Fer’i Müdahil Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri
Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini, kazancın kanıtlanamadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin, ücret ödeme belgelerinin düzenlendiği tarihte imzası bulunan …’ın yetkisi bulunmadığını savunmakta ise de adı geçen kişinin tanık olarak alınan beyanında “görevi BİM yöneticisi olmasına karşın ek olarak operasyonel müdür görevinde de çalıştığını, Mayıs ve Haziran 2016 tarihli evraklardaki müdür kısmındaki imzanın kendisine ait olduğunu, davacıya 5.000 TL ücret ödemesi yaptığını, şirketteki yönetim boşluğundan dolayı ister istemez şirket sahiplerinin yönlendirmesiyle maaş ödemelerinin yapılması gerektiğinden imza atmış olabileceğini” söylediği ve ticaret sicil kayıtlarına göre 07.06.2016 tarihinden itibaren 23.08.2016 tarihine kadar operasyonel müdür olduğu ve imza yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla bu kişi tarafından imzalanan maaş makbuzlarının davacının kazancı belirlenirken hukuken geçerli kabul edilerek dikkate alınmasının gerektiği;

Davacı tarafın 31.05.2016 ve 28.06.2016 tarihlerinde 5.000,00’er TL ücret ödendiğine ilişkin “maaş makbuzu” (salaries receipt voucher) sunduğu ve bu ödemeler yanında davacıya düzenli olarak banka kanalıyla her ay 4.000,00’er TL ücret ödenmesi nedeniyle Mayıs ve Haziran bakımından davacının net kazancının 9.000,00 TL kabul edilmesinin ve buna göre kazancın tavanı dikkate alınarak hüküm kurulmasının doğru olduğu;

2016 yılı Temmuz ayının tamamı ve Ağustos ayında 1 gün olmak üzere davacıya banka kanalıyla yapılan ödeme dışında ücret ödendiğine ilişkin yazılı belge bulunmadığı; Dairemizin kaldırma – gönderme kararı sonrasında da bu aylar bakımından ücret belgesi sunulmadığı;
Kuruma bildirilen brüt 5.764,04 TL kazanç + maaş makbuzu ile ödenen net 5.000,00 TL ‘nin brütü 6.498,60 TL = 12.263,64 TL toplam brüt kazanç / 30 gün = hesabına göre davacının günlük brüt kazancının 408,79 TL olduğu ancak 5510 sayılı Kanun’un 82’nci maddesine göre kazancın üst sınırının (tavan) 2016 yılı için 1647,00 TL x 6,5 = 10.705,50 TL / 30 = 356,85 TL olup Mahkemece kazancın üst sınırı dikkate alınarak “davacının davalı şirketlere ait işyerinde 01.05.2016 – 30.06.2016 tarihleri arasında günlük brüt 356,83 TL ücret ile çalıştığının tespitine,” karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla;
… 21. İş Mahkemesinin 13/04/2022 tarihli, 2021/366 Esas – 2022/100 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Fer’i müdahil Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.
C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.
2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 80 inci maddesi,
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.