YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/715
KARAR NO : 2013/6766
KARAR TARİHİ : 19.03.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : … hakkında; TCK’nın 89/1, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
… hakkında; TCK’nın 89/4, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık … müdafii ve sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sanık … müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ile 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 15.04.2011 tarihinde verilen sanık … hakkındaki 1.500 TL’den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
Sanık …’nun temyiz isteminin incelenmesine gelince;
14.04.2011 ve sonrasında doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla 15.04.2011 tarihinde verilen 5 ay hapis cezasından çevrilme 3000 TL adli para cazasına ilişkin mahkumiyet hükmünün doğrudan verilen adli para cezası niteliğinde olmadığı, temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, verilen adli para cezasının miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan bahisle tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.