YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15845
KARAR NO : 2023/21445
KARAR TARİHİ : 21.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/62 E., 2022/211 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, temyizin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin 30.05.2016 tarih ve 2016/12 E. -2016/190 K. sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarih ve 2021/4945 E. – 2021/10993 K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu, kararın bu yönden bozulması ve AAÜT’ye göre belirlenecek olan vekalet ücretinin Hazine’ye yükletilmesi talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.12.2015 tarih ve 2015/16473 esas sayılı iddianamesi ile terör örgütü propagandası yapmak ve hakaret suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece terör örgütü propagandası yapmak ve hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarih ve 2021/4945 E. – 2021/10993 K. sayılı kararıyla terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine Yerel Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada terör örgütü propagandası yapmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, hakaret suçundan kurulan beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde yasaya aykırılık görülmediği anlaşılmakla, Yerel Mahkemenin kararı vekalet ücreti yönünden hukuka uygun bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.09.2023 tarihinde karar verildi.