YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11320
KARAR NO : 2013/5984
KARAR TARİHİ : 12.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın, aynı Kanunun 89/2-(a) ve (b) maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerekirken, TCK’nın 89/2-(b) maddesi ile artırım yapılmasıyla yetinilmesi,
3- TCK’nın 61/8. maddesi uyarınca; adli para cezası hesaplanırken, temel para cezasının gün olarak belirlenmesi, artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, aynı Kanunun 52/3. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafındaki “suçu işlemesindeki sebep ve saikler” ibaresinin hükümden çıkartılması ve “ÜÇ AY” ibaresinin yerine “90 gün”; hükmün 2. paragrafı hükümden çıkarılarak, yerine “Mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 89/2-(a) ve (b) maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 135 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” paragrafının; hükmün 3. paragrafındaki “ÜÇ AY YİRMİ İKİ” ibaresinin yerine “112” ibaresinin; hükmün 4. paragrafındaki “2240 TL” ibaresinden önce gelmek üzere “112 gün karşılığı” ibaresinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.