YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3812
KARAR NO : 2010/12197
KARAR TARİHİ : 06.07.2010
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde kira sözleşmesinin feshi ile davalıların kiralanandan tahliyesine karar verilmesi, ayrıca; fazlaya ilişkin hak saklı tutularak,(5.000 TL ile 10.000 USD’nin) toplam: 17.777 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Islah dilekçesi ile müddeabihin artırılmıştır. Mahkemece taşınmaz tahliye edilmiş olduğundan tahliye hususunda karar verilmesine yer olmadığına; kira alacağı yönünden ise, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vekili Av.Tahsin Türkçapar geldi. Aleyhine temyiz olunan Davacılar vekili Av. … geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahkemesine geri çevrilmiş; bu kez yeniden gelmekle, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacılar vekili dilekçesi ile; Üsküdar, Fahrettin Kerim Gökay Cad. Suat Bey İş Merkezi 39 nolu işyerinin zemin katının ve 1.bodrum katının sol tarafında kalan işyerlerinin 25.05.2000 tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile ilk defa … Otomotiv San. Ve Tic.A.Ş.’ye kiralandığını; kiralanan yerin, aynı zamanda diğer davalı tarafından da kiracı gibi kullanıldığını, kiracılık sıfatına itirazda bulunmadıklarını; ilk sözleşmede aylık kira parası 2000 Dolar olarak belirlenmiş ise de; kiracı … Otomotiv San. ve Tic.A.Ş. tarafından imzalanmış olan taahhütname (kira tespit belgesi) ile; kiracının, Eylül/2000 tarihinden itibaren 6 ay süreyle sadece kira masraflarını ödemesi, 01.03.2003 tarihinden itibaren aylık kiranın 4000 TL olarak ödenmesi ve 01.09.2004 tarihinden itibaren de aylık kiranın 10.000 Dolar (Brüt) olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını; ancak, davalılar tarafından 01.09.2004 tarihinden itibaren aylık kiranın 5000 TL olarak ödendiğini iddia ederek; eksik ödenen kira paraları nedeniyle, fazlaya ilişkin hak saklı tutularak, 5000 TL ile 10.000 Doların icra takip tarihinden itibaren banka iskonto faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; sözleşmesinin feshi ile davalıların kiralanan yerden tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, cevap dilekçesinde; dava konusu yer müşterek mülkiyete tabi olduğundan pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan açılan davanın reddi gerekeceğini; 25.05.2000 tarihli yazılı kira sözleşmesinin … Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş. ile yapıldığını, bu nedenle … Otomotiv İletişim Org. Paz. San. Ve Tic.Ltd.Şti.nin kiracılık sıfatının bulunmaması nedeniyle davanın bu davalı yönünden husumetten reddine karar verilmesini; esası yönünden ise, davacının talebini “Kira Tespit Belgesi” olarak nitelediği tarihsiz bir belgeye dayandırdığını, belgenin ne zaman yazıldığının belli olmadığını, bu metnin müvekkili şirketleri bağlayan bir yönünün bulunmadığını; çünkü imza koyanların müvekkili şirketleri temsil yetkisinin bulunmadığını; davacıların müvekkilleri aleyhinde, kira tespit davası açtıklarını; zira, kira alacakları bulunduğuna kendilerinin de inanmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.
Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile; kira alacağı talebini artırarak talebini 9000 TL ile 130.924,81 Dolara yükseltmiştir.
Mahkemece; taşınmaz tahliye edilmiş olduğundan, tahliye hususunda karar verilmesine yer olmadığına; Davacı …’in hissesi yönünden, kira alacağı hususunda karar verilmesine yer olmadığına; diğer davacıların kira alacakları bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava konusu yerle ilgili olarak, imzalanan yazılı kira sözleşmesinin; 25.05.2000 başlangıç tarihli, kiracısının … Otomotiv San. Ve tic. A.Ş. kiralayanın ise … v.s. olduğu; aylık kira bedelinin 2000 USD olarak kararlaştırıldığı, 5 yıl süreli olup özel şartlarında artış şartının bulunmadığı görülmüştür. Her ne kadar, kira sözleşmesinde kiracı olarak … Otomotiv San.ve Tic.A.Ş. gösterilmiş ise de, fiilen diğer davalının da kiralananı kullandığı ve açılan tespit davasında da kiracı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kira sözleşmesinde kira parasının aylık 2000 Dolar olarak kararlaştırılmasına rağmen, sonraki yıllarda aylık kira parasının değişip değişmediği, miktarının ne olduğu hususundadır.
Davacı taraf, ilk kira sözleşmesinden sonra, kiracı … Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. tarafından imzalanmış olan taahhütname (kira tespit belgesi) ile kira parasının sonraki yıllar için yeniden kararlaştırıldığını idda ederek; ekli belgeyi ibraz etmiştir.
Davalı taraf ise, ibraz edilen belgeyi ve içeriğini kabul etmemekte; imzası bulunan kişilerin şirketi temsile yetkili olmadığını savunmaktadır.
Kanun aksini emretmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispatla yükümlüdür (TMK.mad.6).
Davacı taraf, ilk kira sözleşmesinde kararlaştırılan 2000 Dolar aylık kira parasının, 01.03.2003 tarihinden itibaren aylık 4000 TL’ye, 01.09.2004 tarihinden itibaren de aylık 10.000 Dolara çıkartıldığını iddia ettiğine göre; bu iddiasını yazılı belge ile ispat etmek zorundadır. Dayanılan belgenin başlığı ve tarihi bulunmamaktadır. İmzalar şahıslara ait olup, kiracısı şirket olduğu halde şirketin kaşesi de bulunmamaktadır. Davalı şirket bu belgeyi kabul etmediğine göre, belgenin davalı şirket yönünden bağlayıcılığı söz konusu olamaz. Kaldı ki; aynı iddia ve belgeye dayalı olarak, aynı tarihte açılan ve taraflar arasında görülüp sonuçlanan kira tespit davasında da; sözü edilen belgeye itibar edilmemiş, mahkemece; 25.05.2007 tarihinden geçerli aylık kira parası hak ve nesafete göre aylık brüt 11.180.00 TL olarak hüküm altına alınmış, Yargıtay aşamasından geçerek kesinleşmiştir.
O halde, mahkemece; taraflar arasında yapılan 25.05.2000 tarihli kira sözleşmesinde kararlaştırılan aylık kira parasının sonraki yıllar için, taraflar arasında sözlü olarak tadil edildiği kabul edilmeli; (zira, davalı tarafın; 01.03.2003 tarihinden itibaren 3.500 TL, 01.09.2004 tarihinden itibaren de 5000 TL olarak kira parasını ödediği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır.) ancak, aylık kira parasının miktarı yönünden ispat külfetinin davacı tarafta olduğu gözetilerek, toplanan deliller çerçevesinde ve davalı tarafın ödemeleri de nazara alınarak, bir degerlendirme yapılmalı, oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ve değişik düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bundan ayrı, tavzih kararı ile; faizin başlangıcının düzeltilmesinin mümkün olmadığı düşünülmeden, faiz başlangıcının sehven unutulduğundan bahisle, tavzihen karar verilmiş olması da doğru değildir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 750 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.