YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5994
KARAR NO : 2013/5983
KARAR TARİHİ : 12.03.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a,(52/4) maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve bir kişinin duyularından ve organlarından birinin işlevini sürekli zayıflamasına neden olacak, yüzünde sabit iz kalacak; bir kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamış; adli para cezasına hükmedilmiş olmasının, TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanığa verilen cezanın nevi ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına şeklinde, yasal olmayan gerekçeye dayalı olarak sanığın sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmamasına karar verilmiş ise de, ayrıca takdirin de bu yönde olduğu belirtildiğinden, yapılan uygulamanın sonucu itibariyle Kanuna uygun olduğu kabul edilmiş; gerekçeli karar başlığında, şikayetçi mağdur …’ın gösterilmemesi ve suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün noksanlıklar olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. maddesine ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2- Hükmolunan cezanın taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinde yer alan “1 günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “150 gün karşılığı ve aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin hükmün 4. bendinin başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.