Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/20334 E. 2023/23164 K. 25.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/20334
KARAR NO : 2023/23164
KARAR TARİHİ : 25.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/161 E., 2015/526 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/161 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,
1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
3. Her iki suç yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 53 ve 58 üncü maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, atılı suçları işlemediğine, cezaların yerinde olmadığına, olay sırasında sarhoş olduğundan ne yaptığını bilmediğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Trafikten men kaydı bulunan araç hakkında işlem yapılacağı sırada sanığın sinkaflı sözlerle hakaret edip, cebir ve tehdit eylemlerinde bulunduğu, emniyet müdürlüğüne götürüldüğünde de hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerine devam ettiği, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, katılanlar ile ve şikâyetçilerin beyanları, tanık M. U. anlatımı, 21.04.2014 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık savunması, katılanlar ile şikayetçilerin aşamalardaki istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımları, 21.04.2014 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, sanığa atılı suçların unsurları itibarıyla olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranı alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.10.2023 tarihinde karar verildi.