Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/15295 E. 2013/7852 K. 28.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15295
KARAR NO : 2013/7852
KARAR TARİHİ : 28.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 2-b-e, 22/3, 31/3, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, suça sürüklenen çocuğun, eksik inceleme yapıldığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Suça sürüklenen çocuğun müdafi 05.01.2011 tarihli son celsede hazır olmadığı ve yerine de başka bir müdafi görevlendirilmediği halde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sürücü belgesi sahibi olmayan suça sürüklenen çocuğun, kullandığı motosikletle, önündeki traktörü sollamak istediği sırada karşı yönden gelen başka bir motosikletle çarpışması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun alkollü olmadığı ve kazanın meydana geldiği yerde sollama yasağının bulunmadığı, dolayısıyla suça sürüklenen çocuk hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan, suça sürüklenen çocuğa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Kabule ve uygulamaya göre de,
3- 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca, bilinçli taksir nedeniyle TCK’nın 22/3. maddesine göre yapılacak artırımın, aynı Kanunun 89/2. maddesindeki artırım nedenlerinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuğun ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.