YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17090
KARAR NO : 2013/7119
KARAR TARİHİ : 21.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2 (b-son), 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanığın cadde üzerinde zabıta noktası karşısında park halindeki otomobiliyle karşı yöne gitmek için U dönüşü yaptığı sırada, kendi şeridinde ilerlemekte olan müşteki …’in sevk ve idaresindeki motorlubisikletle çarpışması sonucunda, katılanın hayati fonksiyonları ağır (5.) dereceden etkileyen tibia-fibula distal kırığı ve sağ elde 1. parmakta parçalı kırık oluşacak biçimde yaralandığı olayda; tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınmaksızın asgari hadden ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında adli gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinin ilk satırındaki “TCK’nın 52.” ibaresinin “5237 sayılı TCK’nın 52/2.” şeklinde değiştirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.