YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15557
KARAR NO : 2013/7196
KARAR TARİHİ : 22.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b-e, 62/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan … vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla yolun sağından kaldırıma yakın şekilde seyir halinde iken kendi beyanına göre de; sol aynadan arkaya baktığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybedip kaldırıma çıkarak kaldırımda yürüyen katılana çarpması şeklinde gelişen olayda, olayın meydana gelişi ile ilgili herhangi bir tereddüt olmaması ve sanığın tam kusurlu olduğunun da açık olması karşısında tebliğnamedeki 3. numaralı, katılanın 28.04.2010 tarihli genel adli muayene ön raporunda sol el 5. metacarpta ve maxillada kırık olduğunun ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun belirtildiği dikkate alındığında tam kusurlu olan sanık hakkında atılı suçtan alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edildiği de gözönünde bulundurulduğunda tebliğnamedeki 1. numaralı 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanması mahkemenin takdirinde olup takdirin bu yönde kullanıldığı kabul edildiğinden tebliğnamede sürücü belgesinin geri alınıp alınmayacağı konusunda hiçbir hüküm kurulmamış olduğundan bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın olay sonrası uzlaşmak istemesine ve mağdurla ilgilenmesine rağmen alt sınırdan ayrılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, katılan vekilinin sanık hakkında alt sınıra yakın ceza kurulmasının ve 5237 sayılı TCK.’nın 62. maddesinin uygulanmasının, adli para cezasının günlüğü 20.-TL’den alt sınırdan belirlenmesinin ve 20 taksitle taksitlendirilmesinin dosya kapsamı ile uyumlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstaslarının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde, ”sanığın güttüğü amaç ve saik” kıstaslarının gerekçe olarak gösterilmesi,
2-Sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenmesi sırasında adli para cezasının gün olarak belirlenmesi gerektiği halde ay karşılığı belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması,
3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasının sanık hakkındaki temel cezanın belirlenmesine 1. fıkrasındaki ”sanığın güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 1. fıkrasındaki ”6 AY KARŞILIĞI”, 2.fıkrasındaki ”9 AY KARŞILIĞI”, 3. fıkrasındaki ”7 AY 15 GÜN KARŞILIĞI” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine sırasıyla ”180 gün”, ”270 gün” ve ”225 gün karşılığı” ibarelerinin ve hükmün 3. fıkrasındaki ”bir günlüğü takdiren” ibaresinin başına ” 5237 sayılı TCK.’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.