Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/19256 E. 2023/9382 K. 02.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19256
KARAR NO : 2023/9382
KARAR TARİHİ : 02.11.2023

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının eleştirili esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/92 Esas, 2021/270 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 20 yıl hapis ve 133.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/2299 Esas, 2021/2364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
26.01.2021 tarihinde Kapıkule Gümrük Sahasında sanığın beyanına göre kendisine ait şirket adına tescilli olan ve sanığın sevk ve idaresindeki AB860BT/ADR888 plakalı boş haldeki tırdan şüphelenilmesi üzerine x ray kısmına alındığı, dorsenin tavan kısmında şüpheli yoğunluk tespit edilmesi üzerine narkotik dedektör köpek ile yapılan aramada; ADR888 plakalı dorse kısmının tavanında sac levha altına gizlenmiş halde yalıtım malzemesi bulunması gereken yerde 99 adet poşet içindeki suntalarda net 197.549,880 gram esrar elde edilebilir net 230.628 gram hint keneviri ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı ve ele geçiş şekli birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu, sanığın soruşturma aşamasında uyuşturucu maddeleri Türkiye’ye getirdiğine dair beyanları aksine mahkeme aşamasında Gürcistan’a götürdüğüne dair beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ithal etme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, sanık hakkında kendisi veya suç

ortaklarının suçunu ortaya çıkarmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan temel ceza tayin edildiğine dair eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin tamamlanmış olduğuna ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
A. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,
B. Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan ” 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası” yerine yalnızca ” 5237 sayılı Kanun’un 52 nci” maddesinin gösterilmesi,
Şeklindeki her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde “A ve B” numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/2299 Esas, 2021/2364 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına”, ibaresinin eklenmesi,
B. Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde “5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası” ibaresinin eklemesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.11.2023 tarihinde karar verildi.