YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17048
KARAR NO : 2013/7935
KARAR TARİHİ : 28.03.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddelerigereğince; mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, savunma hakkının kısıtlandığına, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 5237 sayılı TCK’nın 50/4-1a. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, takdir hakkının kullanılması gerektiği ve olayda tali kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilerek, asgari hadden ceza tayin edildiği hususları dikkate alınmaksızın, “suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın kişiliği ve sair halleri” şeklinde soyut ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeye dayanılarak, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağı gözetilmeden, suç kastının yoğunluk derecesinin gerekçe olarak belirtilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.