YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11322
KARAR NO : 2013/5024
KARAR TARİHİ : 01.03.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’ nın 89/1, 89/2-b, 52, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin gerialınması
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :
Sanığın olay günü, katılanın görevli olarak çalıştığı belediye otoparkından yönetimindeki otoyla çıkış yapmak isterken, otomatik vitesli otonun aniden hareket etmesi nedeniyle panikleyip yanlışlıkla fren yerine gaza basıp katılana ve park halindeki bir otoya çarparak, onu iki oto arasına sıkıştırmak suretiyle, tam kusurlu hareketiyle katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilemez ölçüde yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar katılanın yaralanması, kesin doktor raporuna göre TCK’ nın 89. maddesinin 2. ve 3. fıkralarındaki nitelikli haller kapsamında kalmamakta ise de, dosya arasındaki katılana ait tıbbi tedavi evrakı, doktor raporları ve katılanın olayda yaralanan vücut bölümlerine ait fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde katılanın yaralanmasının vehamet arz eder nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında üst sınırdan ceza tayininde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçesine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’ nun 23.03.2009 tarihli raporuna göre, katılanın hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, vücudunda kemik kırığının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 89/1.maddesi gereğince tayin edilen temel cezanın aynı kanunun 89/2-b maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılmasına, 3. bendindeki “10.940 TL” ibaresinin “ 7.300 TL” olarak değiştirilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.