YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2497
KARAR NO : 2013/4994
KARAR TARİHİ : 01.03.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b, 62, 52.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesine göre verilecek para cezasının miktarının 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden önce işlenen suçlarda 5 günden 730 güne kadar olduğu, inceleme konusu taksirle yaralama suçunun 23.09.2005 tarihinde işlendiği dikkate alındığında, tebliğnamedeki sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak 90 günden aşağı hükmedilmesinin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmadığına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
15.04.2009 tarihinde davaya katılmasına karar verilen katılanın adının gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık hakkında verilen para cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ”failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” kıstasının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde, ”sanığın kastının yoğunluğu” kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasının sanık hakkındaki temel cezanın belirlenmesine ilişkin 1. fıkrasında yer alan ”sanığın kastının yoğunluğu” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılması ve hükmün 4. fıkrasındaki ”TCK’nın 52. maddesi gereğince” ibaresinin çıkarılarak yerine ”5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.