Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/16999 E. 2013/11283 K. 25.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16999
KARAR NO : 2013/11283
KARAR TARİHİ : 25.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası neticesinde 605 gün karşılığı olarak 12.100 TL yerine; 600 gün karşılığı 12.000 TL olarak eksik ceza tayini ile kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya kapsamına göre, katılanların sanık hakkındaki şikayetlerinin devam ettiği, ayrıca sanığın katılanların olay nedeniyle oluşan maddi zararlarını giderdiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı, buna göre, Mahkemece, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren (1) numaralı; sanığın sürücü belgesinin bir suretinin dosya arasında bulunduğu, ayrıca UYAP ortamından sanığın sürücü belgesi bilgilerinin çıkarılarak dosya arasına konulduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren (2) numaralı görüşlere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusuru olmadığına, kazaya ölenin neden olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına karar verilirken yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinin hükümde gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sekizinci paragrafına “5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenip, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.