Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2011/12189 E. 2013/2654 K. 04.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12189
KARAR NO : 2013/2654
KARAR TARİHİ : 04.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen tefecilik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanıktan faiz karşılığı borç para alan şikayetçi …’in suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılan olarak kabul edilemeyeceğinin ve buna göre de, kendisini vekil ile temsil ettirdiği için lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık … ve müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, “suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle, şikayetçi … için verilen davaya katılma kararının kaldırılması ve buna göre de şikayetçi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMEK başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle davanın esasına 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.