YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/317
KARAR NO : 2013/2608
KARAR TARİHİ : 04.02.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1- 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, suç olmaktan çıkartılmış sabıka kaydındaki hükümlülüğüne dayanılarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
2- TCK’nın 52/4. maddesinin uygulanması sırasında, para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık …’ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları, tebliğnameye aykırı olarak, “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkartılması” ve “taksitlendirmeye ilişkin bölümde geçen 20 eşit taksitte tahsiline ibaresinden önce gelmek üzere birer ay ara ile ibaresinin eklenmesi” DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.