YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11956
KARAR NO : 2013/11324
KARAR TARİHİ : 25.04.2013
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi
Hüküm : Taksirle öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 85/2,
62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, Yardım veya
bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan;
Beraat
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan beraatine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yeterince inceleme yapılmadığına, sanığın kusuru bulunmadığına, alt hadden ceza verilmesi gerektiğine, sanığın kaza tespit tutanağının şüphelere dayanılarak düzenlendiğine, şüphelerin giderilmediğine, katılanlar vekilinin az ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;
Katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanık hakkında beraat kararı verilirken yüklenen filiin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK’nın 223/2-a maddesi yerine, sanığın bu suçun unsurları itibariyle oluşacak biçimde işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek şüpheden uzak kanıt elde edilemediği gerekçesiyle CMK.223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında “sanığın bu suçun unsurları itibariyle oluşacak biçimde işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek
şüpheden uzak kanıt elde edilemediğinden CMK.223/2-e maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.