YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/1401
KARAR NO : 2011/3998
KARAR TARİHİ : 15.03.2011

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada; 2004 yılında davalıya hükmedilen 300 TL ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakasının davalının yurtdışından 250 Euro yaşlılık aylığı almaya başladığından kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece; nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; yaşlılık aylığı almak tedbir nafakasının verilmesine engel değildir. Nitekim yerleşik Yargıtay uygulamasına göre de asgari ücret yoksullluğu ortadan kaldırıcı bir gelir düzeyi olarak kabul edilmemiştir. Kaldı ki tedbir nafakısının niteliği, tarafların birlikte olduğu dönemde sürdürülen yaşam düzeyinin, ayrı yaşama halinde de olsun korunmasına yöneliktir.
Somut olayda; davacının yurtdışından emekli olduğu 2000 TL geliri olduğu, davalının yurtdışından 250 Euro yaşlılık aylığı aldığı anlaşılmaktadır.
Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.
Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının yaşlılık aylığı alması onu yoksulluktan kurtarmayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması … değildir. Ancak, tarafların mali durumlarının değişmesi iradın artırılması veya azaltılmasını gerektireceğinden davalının yaşlılık aylığı alması ve gelir elde etme nedeniyle nafakada uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü … olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.