YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20465
KARAR NO : 2013/9648
KARAR TARİHİ : 11.04.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar … ve …’in, .. Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin ortakları olup, sanık …’in de aynı şirketin müdürü olarak görev yaptığı, Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 09/04/1977 gün ve 9776 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli, tapuda “kagir dükkan” vasfıyla kayıtlı, aynı zamanda İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 12/07/1995 gün ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve tarihi sit alanı içerisinde kalan taşınmazın, sanıkların yetkilisi oldukları şirket tarafından 1995 yılından itibaren kiralanmak suretiyle kullanıldığı, sanıklar hakkında, sözü edilen taşınmaza izinsiz güneşlik, klima ve tabela monte ettirerek tarihi yapıya zarar verdikleri iddiasıyla dava açıldığı, sanık …’in aşamalarda yaptığı savunmalarda, suça konu güneşliklerin taşınmazı kiraladıkları dönemde de mevcut olduğunu, bir kısmının yaklaşık üç yıl önce belediye tarafından söküldüğünü, klimayı demir parmaklıklara monteli olarak kendilerinin taktırdıklarını, tabelayı ise yine üç yıl önce belediyenin istediği ölçülerde yaptırarak demir parmaklıklara monte ettirdiklerini söylediği, dosya kapsamında mevcut 30/04/2008 tarihli bilirkişi raporunda, güneşlik olarak tabir edilen sac levhaların eski tarihlerde yapıldığının, klimanın demir korkuluklara monte edilmiş olduğunun, tabelanın ise 2005 yılında yapılmış olabileceğinin, ruhsata tabi olmayan bu eklentilerin tescilli tarihi yapıda zarara sebebiyet vermediğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanıklar tarafından takılan klimanın, korunması gerekli kültür varlığı önündeki demir korkuluklara ne zaman monte edildiğinin, yine sanıkların iş yerlerine ait tabelayı, savunmalarında dile getirdikleri gibi, belediyenin bilgi ve izni dahilinde yerleştirip yerleştirmediklerinin ve anılan işlemin 2005 yılının hangi döneminde gerçekleştirildiğinin tespiti ile sonucuna göre sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesinin uygulanabilirliği tartışılmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Anayasa’nın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunluluğu göz ardı edilerek, sanıkların beraatleri yönünde hüküm tesisine götüren delil ve değerlendirmelere yer verilmeksizin, kısa kararla yetinilmek suretiyle anılan yasal düzenlemelere muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.