Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/16447 E. 2013/9364 K. 10.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16447
KARAR NO : 2013/9364
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b-d-e, 62/1, 51/1-3-7.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesi hakimin takdirinde olup, somut olayda mahkemece de fiili takdirin bu yönde kullanıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak olunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın olay günü 10 metre genişliğindeki tek yönlü yolda ilerlerken sol şeride geçtiğinde sol şeritte motorsikletiyle gitmekte olan katılananın önünü kesmesi üzerine çarpışmaları sonucu katılanın, hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit iz bırakacak ve vücudunda hayati fonksiyonlarına 2. derece etki edecek ve kemik kırılması meydana getirecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olması suçun işleniş şekli, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK’nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tayini
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.