YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22031
KARAR NO : 2013/10913
KARAR TARİHİ : 24.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanık … hakkında BeraatSanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 89/1-3-b, 62, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık …’nin mahkumiyetine, sanık …’in beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanık … hakkındaki beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık …’nin idaresindeki araçla şehir içinde bölünmüş yolda giderken güvenlik şeridinde duran sanık …’in idaresindeki yolcu otobüsüne arkadan çarpması şeklinde gelişen olayda, sanık … hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B- Sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın olay günü yerleşim yeri içinde 3 şeritli yolda giderken yolun solunda durmuş vaziyette bulunan otobüse arkadan çarparak otobüs içinde yolcu olarak bulunana katılanı hayati tehlike geçirip, organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralamasına neden olduğu olayda, sanığın beyanı, kusur durumu, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK’nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilerek asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.