YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13561
KARAR NO : 2023/23474
KARAR TARİHİ : 01.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/935 E., 2016/57 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine ve ceza tayinine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, karşılıklı hakaret eyleminin somut olayda gerçekleşmediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile katılanın kardeş oldukları, suç tarihinde aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana “S…git” dediği iddia olunarak hakaret suçundan dava açılmıştır. Yerel Mahkemece, hakaret eyleminin karşılıklı olduğu kabul olunarak atılı suçtan ceza vermekten vazgeçilmesine ve ceza tayinine yer olmadığına şeklinde karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında, hakaret eylemini karşılıklı işlendiği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,; hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine ve ceza tayinine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “ceza verilmekten vazgeçilmesine ve ceza tayinine yer olmadığına” ibaresinin çıkarılarak yerine “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.11.2023 tarihinde karar verildi.