Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/16492 E. 2023/23516 K. 01.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16492
KARAR NO : 2023/23516
KARAR TARİHİ : 01.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/375 E. 2016/106 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın eylemine uyan cinsel taciz suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, ayrı evde yaşadığı ve boşanma aşamasında olduğu eşine gönderdiği mesajlarda yazılı olan ibarelerle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, kast yokluğundan sanık hakkında beraat kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, mesaj tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, ayrı evde yaşadığı ve boşanma aşamasında olduğu eşine gönderdiği çok sayıdaki “Canım si…k istiyor, çatır çatır si…lim vb.” biçimindeki cinsel içerikli mesajların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu anlaşılmakla değişen suç vasfına göre sanığa 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.11.2023 tarihinde karar verildi.