YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15627
KARAR NO : 2013/9070
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle öldürme
Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/1-2-4, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK’nın 85/1. maddesi uyarınca 2 yıl 5 ay hapis cezası tayin edilmesinden sonra, tayin edilen temel cezadan TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken iki kez 1 yıl 12 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında ceza bir kez olmak üzere hesap edilmiş olduğundan sonuca etkili olmayan yazım yanlışlığı kabul edilmişrtir.
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 12 ay 5 gün hapis cezasının iki yıldan fazla olmadığı nazara alınarak, daha önce sabıkası bulunmayan sanıktan ölenin mirasçılarının maddi zarar taleplerinin bulunmadığı olayda, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme gereğince; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken “sanığa verilen cezanın üst sırını dikkate alınarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.